Wilfried de Goeij is in 1941 te Haarlem geboren in een gezin met 10 kinderen. Hiervan kozen naast Wilfried meerdere voor het artsenvak. Zo was o.a. een zus cardioloog en een broer GGD arts. De medische studie volgde hij aan de Kath. Universiteit Nijmegen en de Rijks Universiteit Groningen. Na zijn militaire diensttijd werd Wilfried opgeleid tot gynaecoloog in het Canisius Wilhelmina Ziekenhuis (CWZ) en het Radboudziekenhuis in Nijmegen.
Vanaf 1976 tot medio 2001 was hij gynaecoloog in de kliniek Gynaecologie en Obstetrie van het CWZ en daar tot 1998 ook hoofd opleiding. Hij verzorgde in al deze jaren ook de algemene en financiële administratie van de maatschap en voerde daarin zijn eigen regie. De aanvankelijk drie afzonderlijke Gynaecologische praktijken van het CWZ (Rotte-Höll, de Bruin-de Groot-de Goeij en als laatste Oosterheert) zijn door hem samengevoegd tot een grote praktijk Gynaecologie en Obstetrie in het CWZ.
Wilfried was een van de eerste gynaecologen in Nederland die als aandachtsgebied in de Gynaecologie de Urogynaecologie introduceerde. Heel bijzonder was dat hij op de afdeling Gynaecologie van het CWZ het Urodynamisch onderzoek en een operatieve behandeling van stressincontinentie bij vrouwen (Burch plastiek) invoerde. Dit alles in goede samenwerking met de kliniek voor Urologie. Vlak voor zijn start als gynaecoloog in het CWZ promoveerde hij in 1976 op het proefschrift: Incontinence of urine in women, a urodynamical and röntgenological study. Patiënten van zowel binnen als buiten Nederland bezochten zijn spreekuur vanwege zijn specifieke kennis en vaardigheid op dit gebied.
Maar hij was ook een goed clinicus in de algemene Gynaecologie en Obstetrie en een handig en goed operateur. Op de operatiekamer voelde hij zich helemaal thuis, met zijn eigen vaste OK muts, Hollandse smartlappen muziek tijdens een ingreep en tekeningen die hij vaak na afloop van de ingreep bij patiënte maakte op de grote pleister over de buikwond. Wilfried was een markante persoon met vaak een bijzondere en eigen band met zijn patiënten. Hij vond een goed en mooi handschrift belangrijk. Voor de invoering van het electronisch patiënten dossier kregen arts-assistenten met een onleesbaar handschrift van hem een grote ouderwetse type-machine te leen voor hun verslagleggingen. Ook stelde hij op prijs als een sollicitatiebrief handgeschreven was, zo kon hij aan de hand van het handschrift al een eerste selectie maken.
Beeldhouwen en schilderen, vooral portretschilderen, waren zijn grote hobby’s. Op de voormalige verkoeverkamer van het CWZ zijn een aantal muurschilderingen van zijn hand daarvan het bewijs. Dat geldt ook voor het grote schilderij van de drie Directie leden (M.Verstegen, H. van Essen en J. Le Grand-van den Bogaard) in de jaren 90. Tevens was hij een fanatieke Nijmeegse Vierdaagseloper (15 x uitgelopen).
Na zijn pensionering in 2001 was hij jarenlang bestuurslid/penningmeester van de Vereniging Oud Medisch Specialisten (VOMS) van het CWZ*.
Wilfried was, zoals hij zelf altijd zei, 43 jaar zeer gelukkig gehuwd met Ineke Evers. Samen kregen zij 4 zonen en 1 dochter, die hun weer 3 kleinzonen en 3 kleindochters schonken. Ineke was zijn grote steun en toeverlaat en stuurde hem vaak aan. In 2010 , negen jaar na zijn pensionering, is Ineke helaas overleden. Hij werd daarna omringd door zijn kinderen en kleinkinderen, met wie hij graag in Zeeland ging zeevissen.
Eind 2022 werd bij Wilfried een longcarcinoom vastgesteld. Ook nu nam hij de regie weer in eigen hand. Zo zag hij na een eerste chemokuur af van verdere behandeling, stelde hij een lijst samen van naasten en bekenden die hem naast de thuiszorg in avond –en nachturen zouden verzorgen mocht hij bedlegerig worden, schreef hij zijn eigen rouwbrieven en regelde hij zelf zijn begrafenis. In 2023 ging Wilfried geleidelijk achteruit. Naast het longcarcinoom had hij meerdere ernstige fysieke klachten, o.a. aan benen en ogen, wel bleef hij helder van geest. Tot januari 2024 was hij strijdvaardig en vergeleek hij zich zelf met een “Sherman” tank, weliswaar met kapotte rupsbanden maar met een intacte geschutskoepel. Op 22 januari 2024 is Wilfried overleden.
* Toevoeging door Wil Buis:
Wilfried heeft dit weblog geentameerd begin 2008, kort na de oprichting van de VOMS. Hij heeft dit behartigd tot 2020.
Scrol eens terug naar deze periode met veel foto's.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten