Geachte collegae,
Hierbij nodigen wij u uit voor de maandelijkse bijeenkomst op
Woensdag 7 Maart om 17. 00 uur
Hostellerie Rozenhof, Nijmeegsebaan 114, tel. 3230359
Onderwerp: De middelen: wat kunnen ze kwaad en wat doen ze kwaad.
Sprekers: Kees Kramers, internist klinisch farmacoloog, UMC St. Radboud.
De maaltijdkeuze:
1. Krokant gebakken kalfszwezerik met gegrilde gamba's en groene asperges, met een sabayon van citroengras, sjalotjes en augurk
€24,50
2.Tournedos "Dijon" met gebakken ui, spek en paddenstoelen en mosterd-cognacsaus
€25,50
3. Vegetarisch: is nog in overleg.
Ivm. reservering van zitplaatsen gaarne een berichtje of u komt en of u deelneemt aan de maaltijd (vis/vlees/vegetarisch) na afloop.
Met vriendelijke groet, namens het bestuur
Roy Go
woensdag 29 februari 2012
donderdag 16 februari 2012
maandag 6 februari 2012
Ter herdenking van Toni tijdens de bijeenkomst op 1 feb 2012 van de Vereniging van oud medisch specialisten van het CWZ.
In memoriam A. Diaz Moreno 1935-2012
Antonio Diaz Moreno is op 18 januari j.l. begraven op La Gomera, een van de Canarische eilanden Hij is daar ook geboren en enkele van zijn broers en zussen wonen er nog ,zijn vader had er een grote boerderij. Toni was pas sinds enkele maanden ziek vanwege een maligniteit in het mediastinum, hij heeft Kerstmis en Nieuwjaar nog kunnen vieren met zijn kinderen en familie. Hij was net 77 jaar geworden. Hij deed zijn medische studie in Madrid , in Londen was hij in opleiding tot chirurg, hij ontmoette daar Joe Ellul die hem bekeerde tot de anesthesiologie. Hij werd tot anesthesist opgeleid in Londen en Norwich in Norfolk. Joe Ellul haalde hem in 1968 terug uit het Puerto de Hierro universiteitsziekenhuis in Madrid naar het St Canisiusziekenhuis . Er was toen een groot tekort aan anesthesisten in Nederland. Zo ontstond de maatschap: van Seggelen-Ellul-Diaz Moreno, in die tijd de grootste maatschap in het st Canisius ziekenhuis. Zij waren de steunpilaren van de operatiekamer, zij waren de grondleggers van de verkoeverkamer en van de intensive care, zij liepen hiermee voorop in Nederland .
Na het vertrek van v. Seggelen in 1972, (hij was de eerste anesthesist in Nijmegen) kwam er al snel uitbreiding tot 4 en tenslotte 7 leden. Zij gingen vanaf 1974 ook de anesthesie in de St Maartenskliniek verzorgen. In deze maatschap heeft hij tot zijn pensioen in 1996 gewerkt. Hij was niet alleen uiterst bedreven in zijn vak maar ook een heel zorgzame en dienstbare dokter. Hij behandelde een groot deel van de pijnpatienten. Hij was geliefd overal in het ziekenhuis, bij zijn medewerkers , de snijdende specialisten en zijn maatschap. Golf was zijn grootste liefhebberij. Na zijn pensioen was hij overal en nergens thuis, aanvankelijk was hij vaak in Nijmegen, later in Madrid , Rosas, La Gomera of Tenerife, want ook zijn vrouw en 3 kinderen en kleinkinderen woonden sindsdien hoofdzakelijk in het buitenland.
De raad van Bestuur hoorde pas enkele dagen na zijn begrafenis van zijn dood , er kwam geen advertentie. De meesten van ons hebben hem goed gekend, velen waren op hem gesteld, laten wij hem gedenken.
W. v. Erp, oud- anesthesist
In memoriam A. Diaz Moreno 1935-2012
Antonio Diaz Moreno is op 18 januari j.l. begraven op La Gomera, een van de Canarische eilanden Hij is daar ook geboren en enkele van zijn broers en zussen wonen er nog ,zijn vader had er een grote boerderij. Toni was pas sinds enkele maanden ziek vanwege een maligniteit in het mediastinum, hij heeft Kerstmis en Nieuwjaar nog kunnen vieren met zijn kinderen en familie. Hij was net 77 jaar geworden. Hij deed zijn medische studie in Madrid , in Londen was hij in opleiding tot chirurg, hij ontmoette daar Joe Ellul die hem bekeerde tot de anesthesiologie. Hij werd tot anesthesist opgeleid in Londen en Norwich in Norfolk. Joe Ellul haalde hem in 1968 terug uit het Puerto de Hierro universiteitsziekenhuis in Madrid naar het St Canisiusziekenhuis . Er was toen een groot tekort aan anesthesisten in Nederland. Zo ontstond de maatschap: van Seggelen-Ellul-Diaz Moreno, in die tijd de grootste maatschap in het st Canisius ziekenhuis. Zij waren de steunpilaren van de operatiekamer, zij waren de grondleggers van de verkoeverkamer en van de intensive care, zij liepen hiermee voorop in Nederland .
Na het vertrek van v. Seggelen in 1972, (hij was de eerste anesthesist in Nijmegen) kwam er al snel uitbreiding tot 4 en tenslotte 7 leden. Zij gingen vanaf 1974 ook de anesthesie in de St Maartenskliniek verzorgen. In deze maatschap heeft hij tot zijn pensioen in 1996 gewerkt. Hij was niet alleen uiterst bedreven in zijn vak maar ook een heel zorgzame en dienstbare dokter. Hij behandelde een groot deel van de pijnpatienten. Hij was geliefd overal in het ziekenhuis, bij zijn medewerkers , de snijdende specialisten en zijn maatschap. Golf was zijn grootste liefhebberij. Na zijn pensioen was hij overal en nergens thuis, aanvankelijk was hij vaak in Nijmegen, later in Madrid , Rosas, La Gomera of Tenerife, want ook zijn vrouw en 3 kinderen en kleinkinderen woonden sindsdien hoofdzakelijk in het buitenland.
De raad van Bestuur hoorde pas enkele dagen na zijn begrafenis van zijn dood , er kwam geen advertentie. De meesten van ons hebben hem goed gekend, velen waren op hem gesteld, laten wij hem gedenken.
W. v. Erp, oud- anesthesist
Abstract Single Room Maternity Care (SMRC):
Van Kraam- naar Couveuse-suite,
dr. J.M .J.Sporken, gynaecoloog CWZ, dd.1 februari 2012.
Sinds 2008 is in het CWZ een totaal nieuw zorgconcept gerealiseerd. In het CWZ voldeden huisvesting van verlos-, kraam- en babykamer, opnamecapaciteit,werkindeling van de verpleegkundigen niet meer en was verpleegkundige kwaliteitsverbetering gewenst. Ook moest extern de afdeling verloskunde in de regio beter worden gepositioneerd, te meer omdat patiënten een steeds bewustere keuze maken. Op basis van de opvattingen van Celeste Phillips, een oud-verpleeg-kundige in de VS., die deze ideeën kreeg bij de bevalling van haar dochter, was er de volgende kritiek:
1. de zorg was erg versnipperd: de patiënt werd van de ene naar de andere kamer versleept.
2. er was geen oog voor de familie
3. er was onvoldoende privacy voor de bevallende vrouw.
4. het gezin kreeg onvoldoende gelegenheid voor eigen zorg voor en contact met de nieuwe baby .
In het concept van de SRMC biedt de kraamsuite, die een onderdeel is van het zorgconcept, ruimte voor de partner, de baby en een eigen douche en toilet. De andere instelling van de medewerkers, waarin patiënt en gezin meer bij hun eigen zorg werden betrokken en eigen regels konden opstellen, leverde ook voordelen op. Belangrijkste element is dat niet de patiënt verplaatst wordt, maar dat wij als zorgverleners ons steeds weer naar de patiënt verplaatsen (BUOB concept: “Bij U Op Bezoek”).
Eigen ervaringen:
1. Nadelen: praktische obstakels:
a. Er waren 13 suites nodig met voldoende werkruimte (krap bij complicaties).
b. Geluidsisolatie voldeed niet.
c. Het kostte veel energie om de medewerkers voor verandering te motiveren. Dit moest rigoureus.
d. Bewaking moest centraal door een totaaloverzicht met ook een goed alarmeringssysteem.
e. Meer loopwerk voor de medewerkers.
2. Voordelen voor patiënt:
a. Eigen kamer: sfeervol, kind en partner mogen blijven, meer vrijheid en zelfzorg.
b. Meer rust, waardoor borstvoeding beter op gang komt, snellere genezing en ontslag.
c. Minder transfers, waardoor meer continuïteit verzorgers en minder fouten bij overdracht.
3. Voordelen medewerkers:
a. Tevreden patiënt geeft meer werksatisfactie.
b. Grotere betrokkenheid bij gezin.
c. Minder ongezonde kilometers.
d. Betere inzet volgens opleidingsniveau: meer lager opgeleid personeel, minder dure obstetrie- . verpleegkundigen.
4. Voordelen voor afdeling en ziekenhuis:
a. Tevredenheid bij patiënten
b. Meer flexibiliteit, waardoor meer instroom van patiënten.
c. Efficiëntere inzet van medewerkers → meer tevredenheid→ minder ziekteverzuim (in VS -50% !!).
d. Minder kruisinfecties op afdeling.
Aantal partus: :
Totaal Klinisch Poliklinisch
2004 1606 1439 167
2010 1958 1687 = 17%↑ 271 = 62% ↑
Weigering verwijzingen uit 1e lijn 2010 249 123 126
Indien weigeringen wel geaccepteerd 2207 1810 = 26% ↑ 397 = 137% ↑
In 2006 is tevens de thuismonitoring van zwangeren met pathologie ingevoerd.
In 2008 zijn verder 15 couveuse suites volgens hetzelfde zorgconcept principe gerealiseerd.
In 2010 werd het aantal kraam-suites uitgebreid tot 14 en in 2011 is een geboortehuis NEO op het spoedplein geopend, waar 258 1e lijns partus werden uitgevoerd. Toch waren er in 2011 nog 125 weigeringen.( Met deze cijfers konden ook de zorgverzekeringsmaatschappijen van het nut worden overtuigd)..
Van Kraam- naar Couveuse-suite,
dr. J.M .J.Sporken, gynaecoloog CWZ, dd.1 februari 2012.
Sinds 2008 is in het CWZ een totaal nieuw zorgconcept gerealiseerd. In het CWZ voldeden huisvesting van verlos-, kraam- en babykamer, opnamecapaciteit,werkindeling van de verpleegkundigen niet meer en was verpleegkundige kwaliteitsverbetering gewenst. Ook moest extern de afdeling verloskunde in de regio beter worden gepositioneerd, te meer omdat patiënten een steeds bewustere keuze maken. Op basis van de opvattingen van Celeste Phillips, een oud-verpleeg-kundige in de VS., die deze ideeën kreeg bij de bevalling van haar dochter, was er de volgende kritiek:
1. de zorg was erg versnipperd: de patiënt werd van de ene naar de andere kamer versleept.
2. er was geen oog voor de familie
3. er was onvoldoende privacy voor de bevallende vrouw.
4. het gezin kreeg onvoldoende gelegenheid voor eigen zorg voor en contact met de nieuwe baby .
In het concept van de SRMC biedt de kraamsuite, die een onderdeel is van het zorgconcept, ruimte voor de partner, de baby en een eigen douche en toilet. De andere instelling van de medewerkers, waarin patiënt en gezin meer bij hun eigen zorg werden betrokken en eigen regels konden opstellen, leverde ook voordelen op. Belangrijkste element is dat niet de patiënt verplaatst wordt, maar dat wij als zorgverleners ons steeds weer naar de patiënt verplaatsen (BUOB concept: “Bij U Op Bezoek”).
Eigen ervaringen:
1. Nadelen: praktische obstakels:
a. Er waren 13 suites nodig met voldoende werkruimte (krap bij complicaties).
b. Geluidsisolatie voldeed niet.
c. Het kostte veel energie om de medewerkers voor verandering te motiveren. Dit moest rigoureus.
d. Bewaking moest centraal door een totaaloverzicht met ook een goed alarmeringssysteem.
e. Meer loopwerk voor de medewerkers.
2. Voordelen voor patiënt:
a. Eigen kamer: sfeervol, kind en partner mogen blijven, meer vrijheid en zelfzorg.
b. Meer rust, waardoor borstvoeding beter op gang komt, snellere genezing en ontslag.
c. Minder transfers, waardoor meer continuïteit verzorgers en minder fouten bij overdracht.
3. Voordelen medewerkers:
a. Tevreden patiënt geeft meer werksatisfactie.
b. Grotere betrokkenheid bij gezin.
c. Minder ongezonde kilometers.
d. Betere inzet volgens opleidingsniveau: meer lager opgeleid personeel, minder dure obstetrie- . verpleegkundigen.
4. Voordelen voor afdeling en ziekenhuis:
a. Tevredenheid bij patiënten
b. Meer flexibiliteit, waardoor meer instroom van patiënten.
c. Efficiëntere inzet van medewerkers → meer tevredenheid→ minder ziekteverzuim (in VS -50% !!).
d. Minder kruisinfecties op afdeling.
Aantal partus: :
Totaal Klinisch Poliklinisch
2004 1606 1439 167
2010 1958 1687 = 17%↑ 271 = 62% ↑
Weigering verwijzingen uit 1e lijn 2010 249 123 126
Indien weigeringen wel geaccepteerd 2207 1810 = 26% ↑ 397 = 137% ↑
In 2006 is tevens de thuismonitoring van zwangeren met pathologie ingevoerd.
In 2008 zijn verder 15 couveuse suites volgens hetzelfde zorgconcept principe gerealiseerd.
In 2010 werd het aantal kraam-suites uitgebreid tot 14 en in 2011 is een geboortehuis NEO op het spoedplein geopend, waar 258 1e lijns partus werden uitgevoerd. Toch waren er in 2011 nog 125 weigeringen.( Met deze cijfers konden ook de zorgverzekeringsmaatschappijen van het nut worden overtuigd)..
Abonneren op:
Posts (Atom)
