Vereniging Oud Medische Stafleden CWZ

Ter herdenking van Toni tijdens de bijeenkomst op 1 feb 2012 van de Vereniging van oud medisch specialisten van het CWZ.

In memoriam A. Diaz Moreno 1935-2012

Antonio Diaz Moreno is op 18 januari j.l. begraven op La Gomera, een van de Canarische eilanden Hij is daar ook geboren en enkele van zijn broers en zussen wonen er nog ,zijn vader had er een grote boerderij. Toni was pas sinds enkele maanden ziek vanwege een maligniteit in het mediastinum, hij heeft Kerstmis en Nieuwjaar nog kunnen vieren met zijn kinderen en familie. Hij was net 77 jaar geworden. Hij deed zijn medische studie in Madrid , in Londen was hij in opleiding tot chirurg, hij ontmoette daar Joe Ellul die hem bekeerde tot de anesthesiologie. Hij werd tot anesthesist opgeleid in Londen en Norwich in Norfolk. Joe Ellul haalde hem in 1968 terug uit het Puerto de Hierro universiteitsziekenhuis in Madrid naar het St Canisiusziekenhuis . Er was toen een groot tekort aan anesthesisten in Nederland. Zo ontstond de maatschap: van Seggelen-Ellul-Diaz Moreno, in die tijd de grootste maatschap in het st Canisius ziekenhuis. Zij waren de steunpilaren van de operatiekamer, zij waren de grondleggers van de verkoeverkamer en van de intensive care, zij liepen hiermee voorop in Nederland .
Na het vertrek van v. Seggelen in 1972, (hij was de eerste anesthesist in Nijmegen) kwam er al snel uitbreiding tot 4 en tenslotte 7 leden. Zij gingen vanaf 1974 ook de anesthesie in de St Maartenskliniek verzorgen. In deze maatschap heeft hij tot zijn pensioen in 1996 gewerkt. Hij was niet alleen uiterst bedreven in zijn vak maar ook een heel zorgzame en dienstbare dokter. Hij behandelde een groot deel van de pijnpatienten. Hij was geliefd overal in het ziekenhuis, bij zijn medewerkers , de snijdende specialisten en zijn maatschap. Golf was zijn grootste liefhebberij. Na zijn pensioen was hij overal en nergens thuis, aanvankelijk was hij vaak in Nijmegen, later in Madrid , Rosas, La Gomera of Tenerife, want ook zijn vrouw en 3 kinderen en kleinkinderen woonden sindsdien hoofdzakelijk in het buitenland.
De raad van Bestuur hoorde pas enkele dagen na zijn begrafenis van zijn dood , er kwam geen advertentie. De meesten van ons hebben hem goed gekend, velen waren op hem gesteld, laten wij hem gedenken.
W. v. Erp, oud- anesthesist