Vereniging Oud Medische Stafleden CWZ

Het "gezonde"hart op leeftijd.

E.J.P. Lamfers, cardioloog CWZ 4/11/2015

Het hart slaat zo lang het kan, dan stopt het. Op het ECG zijn depolarisatie en repolarisatie weergegeven.

Risicofactoren zijn: Hypertensie, diabetes, hyperlipemie; Roken; andere ouder wordende organen; Milieufactoren; Medicijnen; Myocardverzwakkende stoffen; Natuurlijk proces van verval; Terreur van goede bedoelingen.                                                                                               
Invloed van de  leeftijd:                                                                                                                                            - Elasticiteit van de bloedvaten vermindert. Hierdoor toename van perifere weerstand  en afname van bloeddrukregulatie.                                                                                                                         - Linker ventrikelhypertrofie met fibrose en diastolisch en systolisch hartfalen →ritmestoor-nissen en atriumfibrilleren.                                                                                                                                       - Hartklepdegeneratie                                                                 - atherosclerose.

Onderzoeksmethoden zijn : het voelen van de pols (Wang Shu-he 265-316 meldde al 24 kwaliteiten van de pols); MRI: afbeelden van het bewegende hart, waarbij littekenweefsel goed is te onderscheiden; Echocardiogram; Coronairangiografie met CT-scan.

Ritmestoornissen: Kalk in de wanden van coronairvaten wordt gemeten aan de hand van de Agatstonscore, die de uitgebreidheid van de calciumdeposits vastlegt. Deze score kan de Framinghamscore (leeftijd, hypertensie, HDL cholesterol) verslechteren, waardoor een score van bijv. 300 deze score bij een leeftijd van 57 jaar kan verhogen tot die van > 67 jaar!                                        Atriumfibrilleren kan leiden tot syncope en embolie. Komt < 40-50 jaar bij < 0,5% voor, bij ≥ 80 jaar 5-15% Ontstaat door kleine fibrotische eilandjes met microcircuitjes en verkorting van de refractaire peiode van de atriale cellen. De behandeling bestaat uit medicatie, ablatie (electrocoagulatie van microcircuitjes)en cardioversie. Uiteindelijk kan therapieresistentie ontstaan, die dan moet worden opgevangen met een pacemaker. Het embolierisico ontstaat vanuit een thrombus in het linker hartoor met risico op infarct in hersenen en nieren. Het embolierisico wordt geschat aan de hand van een score, waarbij decompensatio cordis, hypertensie, leeftijd M.>65 jr, F >66 jr.  , DM en vaatziekte elk 1, stroke 2 punten scoren. Score van 9→ 15% risico op embolie. Het risico op bloedingen bij vit K-remmers kan in-geschat worden aan de hand van de HAS-Bled score. CVA-preventie bij AF gebeurt nu steeds meer door NOAC's, die minder risico opleveren dan warfarine, soms ook minder risico op coronaire afsluiting. Nadeel hiervan is dat couperen van de stollingsremming hierbij niet beschikbaar is.                                                                                                                                       Syncope= voorbijgaand bewustzijnsverlies met val. Gedifferentieerd moet worden van syncope door autonome dysfunctie. Dit kan mbv. de Kanttafeltest met continue bloeddrukmeting. De ritmestoornis kan zichtbaar worden gemaakt door een subcutane electrode ter grootte van een paperclip: reveal. Vaak zien we dat eerst de diastole hapert, daarna pas de systole.                                                                                                                                         
Notulist I. H. Go