In Memoriam Frans Werner door Willem van Erp

In memoriam Frans Werner (1940-2025)

Frans is geboren in Eindhoven op 21 april 1940.

Zijn gymnasiale opleiding deed hij aan het Aloysiuscollege in Den Haag waarvan de vormende invloed ook later merkbaar was, en vervolgens studeerde hij geneeskunde in Leiden.
Zijn specialistenopleiding volgde hij in het Radboudziekenhuis bij professor Jan Crul.

Hij kwam als vijfde man in de maatschap anesthesiologie van het St Canisiusziekenhuis (Ellul, Diaz Moreno, Crul, van Erp) van waaruit jarenlang ook de anesthesie in de Sint Maartenskliniek werd verzorgd.
Naast zijn werk in de maatschap promoveerde hij op een onderwerp over de longfysiologie.
Hij was een zorgvuldig anesthesist die heel betrokken was bij de organisatie en de goede sfeer op de operatiekamer.

Buiten het werk op de OK heeft hij meerdere organisatorische functies bekleed.
Zo was hij in het CWZ 2 termijnen voorzitter van de medische staf, was hij voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Anesthesiologie, lid van de Specialisten Registratie Commissie, lid van de Gezondheidsraad en van het Scheidsgerecht.

Hij hield van kwaliteit, van beleidsplannen, regels en recht. En hij was rechtvaardig en discreet.
Vele malen werd hij dan ook gekozen als adviseur, bemiddelaar en scheidsrechter.

Frans was een gepassioneerd bridger, zowel tijdens als na zijn werkzame leven.

Hij was een trouwe bezoeker van de Voms en meerdere malen heeft hij voordrachten gehouden waarin hij haarfijn uitlegde wat hem bezighield, bijvoorbeeld over de geschiedenis van de geneeskunde, zoals over Boerhave en de Hippocratische eed, maar ook over het zout in ons eten en het maken van klokken voor navigatie in de zeilvaart. Hij had een brede interesse.

Wij zullen hem missen tijdens onze bijeenkomsten en leven mee met Iris, zijn kinderen en overige familieleden.