Kees Kramer
30/10/2014
In het ziekenhuis moet zekerheid worden verschaft over de
juistheid van het voorschrijfgedrag van de artsen. Hiertoe is er een cursus
opgezet, die alle artsen moeten volgen als zij in het ziekenhuis werken. Daarnaast is
belangrijk: Actueel medicatieoverzicht, medicatiebeoordeling, electronische
medicatiebewaking tijdens voorschrijven, duidelijkheid voor de patiënt over
regie en verantwoor-delijkheid ( Invitational Conference Inspectie 30 /10/2014)
Probleem is, dat de voorschrijver steeds slimmer is in eigen vakgebied, maar
steeds dommer daarbuiten. De patienten worden steeds complexer, arts, onervaren assistent en PA
moeten de verantwoordelijkheid kunnen nemen. Als voorbeeld wordt een oudere
patiënt genomen met een lange medicatie
lijst . Farmacotherapie onderwijs moet verplicht voor alle voorschrijvers in
het CWZ worden gesteld vooral voor antistolling, pijnbeleid en vochtregulatie. Informatievoorziening wordt geborgd oa. door een regionaal indicatiegericht formularium. Bij het consult over medicatieveiligheid moet de hoog-risico
patient eerst worden geïdentificeerd (hartfalen, nierfunctie, polyfarmacie,
leeftijd, maagsonde, ontslag IC, hoogrisicogeneesmiddel, bepaalde
combinaties: RAASremmer, lisdiureticum,
NSAID, aspirine, antistollingsmiddelen,
digoxine, prednison, lihium, aminoglycosiden, methotrexaat, SSRI.
De identificatie hoogrisico door de apothekersassistente,
screening patiëntengegevens, biomarkers en medicatieprofiel door de arts,
wekelijks medisch farmacologisch consult door de ziekenhuis-apotheker aan de
zaalarts.
Inmiddels loopt dit succesvol op de interne, heelkunde, ic.,
orthopedei, urologie, neurologie, psychiatrie.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten