Vereniging Oud Medische Stafleden CWZ

Abstract 
De Hollandse Hippocrates, 

dr. F. Werner,  

1 Oktober 2014

Pieter van Foreest 1521-1597.
Zijn grafschrift wordt in 1645 in de Kronyck van Alkmaar als volgt vermeld: "Als er ooit een Hollandse Hippocrates is geweest, dan was hij het".

1521 geboren in Alkmaar, volgde hij in 1529 de Latijnse school.                                                                   1536-1539 studie medicijnen in Leuven.                                                                                                       1540-1543 studie en praktijk in Bologna.                                                                                                   1543 Promotie tot doctor medicinae op een discussie over klassieke geschriften van Galenus en Hippocrates.
1544-1546 verzamelen van kruiden in Rome, Parijs en en praktijk  in Pithiviers.                                                        
1546-1557 Praktijk in Alkmaar.                                                                                                                   1557-1595 Stadsgeneesheer in Delft, waar hij de pestepidemie bestreed. In de epidemie overleden 6500 van de 25.000 inwoners.                                                                                                                           De toenmalige geneeskunde zag ziekte als een toestand, die niet overeenstemt met de natuur. De menging van de levensvloeistoffen bloed, gal, water en slijm bepaalt het temperament. Behandeling  berust op het tegengaan van onevenwichtigheid van kwaliteiten en humoren. Er was dus geen standaardbehandeling. Beoordeeld moesten worden het huidige en het natuurlijke temperament en de huidige en vroegere levenswijzen. Altijd moest een patiënt in diens eigen omgeving worden beoordeeld. Eerst moesten leefregels, daarna medicatie en daarna pas eventueel chirurgie  worden geadviseerd.  
                                                                                                                                                                 Hij publiceerde:  1300 ziektegeschiedenissen in 42 boeken, na zijn dood  in 1609 gebundeld en uitgegeven als Opera Omnia. Ruim twee eeuwen behoorde dit werk, ook volgens Boerhave in 1729, tot de canon van de medische literatuur. Het bevatte ook 290 literatuurverwijzingen, een voor die tijd een enorm aantal

 Taak van de stadsgeneesheer:                                                                                                                      - Behandeling van zieken met onvoldoende middelen.                                                                                    - Adviseren van de overheid door oa. toezicht op apotheken, opleiding van chirurgijnen, toezicht op het waterpeil van de grachten.                                                                                                                            - contrôle op onbevoegd uitoefenen van de geneeskunst.                                                                                              
- voeren van de particuliere praktijk.                                                                                                                          
Contacten met de Prins van Oranje: 
1574 Eerste consult in Rotterdam,
10/7/1584 Met Cornelis Buzennius:  Sectie en balseming van het stoffelijk overschot . Hij was geen lijfarts van de prins, omdat hij dan zijn functie als stadsgeneesheer van Delft moest opgeven.                                                                     
8-2-1575 Opening van de Leidse Universiteit waar hij benoemd werd tot doctor en professor in de medicijnen.                                                                                                                                                                                                  
1595 Terug naar Alkmaar. Vrouw en 4 kinderen waren inmiddels overleden.

Hij werd geroemd als arts in de traditie van Hippocrates: humaan, zorgvuldig en bescheiden.