In Memoriam Wim H.A.M. de Groot gynaecoloog
2 dec 1924 - 7 jan 2013.
Veertien januari 2013 namen wij afscheid van Wim de Groot, gynaecoloog in het CWZ van 1 januari 1972 tot 1 februari 1990. Een prachtig en ontroerend afscheid, maar dat heeft Wim ook meer dan verdiend.
Wim werd geboren in Leiden, en verloor als jongen van 8 en 10 jaar zijn vader en moeder, en hij werd bij ooms en tantes opgevoed. Zijn middelbare school bracht hij door op het bisschoppelijk college in Rolduc, en heer-ooms maakten het voor hem mogelijk in Utrecht geneeskunde te kunnen gaan studeren. Dat jong wees te zijn geworden heeft zijn verdere leven inhoud en richting gegeven, Wim ging leven en werken voor de ander, niet voor zich zelf. Zo vaak verhaalde hij over deze jonge jaren. Na het behalen van zijn artsenbul ging Wim naar Nieuw Guinea, later naar Afrika, tien jaar werkte hij in deze landen als allround tropenarts. In 1964 kwam hij terug in Nederland en besloot hij de gynaecologie opleiding te gaan volgen, waarna hij chef de clinique werd in het Canisius Ziekenhuis te Nijmegen, op 1 januari 1972 werd hij aangesteld als gynaecoloog staflid.
Wim leerde ik,-jong assistentje nog,- op 1 november 1971 kennen, hij werd mijn opleider en op 1 juli 1977 mijn associe. Ik denk dat ik mag zeggen dat ik Wim goed gekend heb: ruim 41 jaar, en daarom kan ik ook zeggen wat Wim voor de ander was. Nooit ben ik in mijn leven een man tegengekomen die zo aarts trouw is, een man die ik niet een keer in deze jaren kwaad heb horen spreken over een ander, niet een keer heeft Wim een gemene streek uitgehaald, steeds loyaal, nooit aflatende zorg voor zijn patienten en ook voor zijn medewerkers, een man die geloofde in het goede. Wanneer hem onrecht werd aangedaan kon Wim zich niet goed verdedigen, dat paste niet bij hem. Wim eiste nooit de eerste plaats op, hij werkte op de achtergrond het hardste van ons allemaal, en kwam notabene je ook nog vragen of je het goed vond dat hij om half zeven 's avonds "al" naar huis ging. Trots was Wim op zijn echtgenote Jeanny, op zijn kinderen, hij kon ons, maar ook de patienten ,zo graag vertellen over "die apen", wat ze nu allemaal weer hadden uitgehaald. Na zijn vertrek werd hij gemist door zijn patienten, zo had alleen Wim alle nonnetjes uit Nijmegen en omgeving met gynaecologische problemen onder behandeling, zorgde hij voor de meisjes op de instelling Maria Roepaan in Ottersum, en op de afdeling had hij oprechte belangstelling voor het wel en wee van alle medewerkers. Zijn grote angst was niet oud te zullen worden, ik ben dankbaar dat wij Wim zo lang in ons midden hebben gehad.
Wilfried B.K.M.V. de Goeij
Geen opmerkingen:
Een reactie posten